Η ανάπτυξη ενός τόπου δεν μπορεί να γίνεται πεδίο αντιπαράθεσης. Σεβασμός στους θεσμούς και στη νομιμότητα

Τα γεγονότα που εκτυλίχθηκαν τη χθεσινή ημέρα είναι πραγματικά λυπηρά και δεν προσφέρονται ούτε για πανηγυρισμούς ούτε για άγονες αντιπαραθέσεις. Για τον λόγο αυτό δεν θα επεκταθώ στα όσα συνέβησαν, ούτε θα μπω στη διαδικασία καταλογισμού ευθυνών. Αυτό αποτελεί αρμοδιότητα των αρμόδιων αρχών, οι οποίες οφείλουν να εξετάσουν όλα τα δεδομένα και να ενεργήσουν αποκλειστικά με βάση τον νόμο.

Αυτό που πραγματικά με απασχολεί είναι η εικόνα που δημιουργείται σε έναν τόπο με έντονο τουριστικό χαρακτήρα, όπου η ανάπτυξη, η επιχειρηματικότητα και η δημιουργία νέων ευκαιριών αποτελούν βασικά στοιχεία για το μέλλον της τοπικής κοινωνίας.

Είναι ιδιαίτερα λυπηρό να παρατηρούνται συμπεριφορές από ανθρώπους που δεν συμμετέχουν στο επιχειρηματικό γίγνεσθαι της περιοχής, αλλά διαβιούν σε αυτήν, οι οποίοι πολλές φορές στρέφονται απέναντι σε προσπάθειες που δημιουργούν ανάπτυξη, θέσεις εργασίας και προοπτικές για τους νέους ανθρώπους που θέλουν να παραμείνουν στον τόπο τους, να εργαστούν και να δημιουργήσουν.

Κάθε περιοχή που στηρίζεται στον τουρισμό έχει ανάγκη από πρωτοβουλίες, επενδύσεις και δράσεις που ενισχύουν την οικονομία της. Η ανάπτυξη δεν είναι υπόθεση λίγων, αλλά αφορά το σύνολο της κοινωνίας. Όταν δημιουργούνται νέες δραστηριότητες, ενισχύεται η απασχόληση και δίνεται η δυνατότητα σε νέους ανθρώπους να χτίσουν το μέλλον τους στον τόπο τους.

Δυστυχώς, πολλές φορές αντί για διάλογο και συνεργασία, αναζωπυρώνονται πολιτικές ή κομματικές αντιπαλότητες, προσωπικές φιλοδοξίες,επάρσεις, αντιθέσεις και περασμένα μεγαλεία που διηγώντας τα να κλαις, τα οποία απομακρύνουν την κοινωνία από την ουσία του ζητήματος. Ένας τόπος δεν μπορεί να προχωρήσει όταν κάθε προσπάθεια ανάπτυξης μετατρέπεται σε πεδίο σύγκρουσης.

Όσον αφορά το συγκεκριμένο περιστατικό, η νομοθεσία είναι ξεκάθαρη και δεν αφήνει περιθώρια παρερμηνειών. Η κύρια ευθύνη και η διαχείριση του προαύλιου χώρου ενός Ιερού Ναού ανήκουν στο Εκκλησιαστικό Συμβούλιο του Ιερού Ναού, τον εφημέριο του Ναού, και στην οικεία Ιερά Μητρόπολη.

Για την πραγματοποίηση οποιασδήποτε εκδήλωσης σε τέτοιο χώρο απαιτείται η προβλεπόμενη άδεια παραχώρησης από τον αρμόδιο εκκλησιαστικό φορέα, κατόπιν σχετικού γραπτού αιτήματος στο οποίο περιγράφεται ο σκοπός και ο χαρακτήρας της εκδήλωσης. Κατά την εξέταση του αιτήματος λαμβάνονται υπόψη η φύση του χώρου, η θρησκευτική ευπρέπεια, αλλά και τυχόν επιπτώσεις ή ενοχλήσεις που μπορεί να προκύψουν.

Παράλληλα, όταν υπάρχει χρήση κοινόχρηστου χώρου, τοποθέτηση καθισμάτων, εξέδρας, ηχητικών εγκαταστάσεων ή χρήση μουσικής, απαιτείται η προβλεπόμενη άδεια σύμφωνα με τις ισχύουσες διατάξεις.

Ο διοργανωτής κάθε εκδήλωσης έχει συγκεκριμένες υποχρεώσεις και ευθύνες. Οφείλει να διασφαλίζει την καθαριότητα του χώρου, την ασφάλεια των παρευρισκομένων, την αποκατάσταση τυχόν ζημιών, αλλά και την τήρηση της νομοθεσίας σχετικά με τη μουσική, την προσφορά τροφίμων ή ποτών και κάθε άλλη σχετική δραστηριότητα.

Επομένως, το ζήτημα δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται μέσα από προσωπικές απόψεις, αντιπαραθέσεις ή αυθαίρετες κρίσεις. Οι αρμόδιες αρχές είναι εκείνες που έχουν την ευθύνη να εξετάσουν εάν τηρήθηκαν όλες οι διαδικασίες και να αποδώσουν, εφόσον απαιτείται, τις αντίστοιχες ευθύνες.

Κλείνοντας, υπάρχει κάτι ακόμη που πραγματικά με λυπεί. Οι λειτουργοί κάθε δημόσιας αρχής, είτε αφορά την Εκκλησία, την Ελληνική Αστυνομία ή οποιονδήποτε άλλο θεσμικό φορέα, δεν κρίνονται με βάση την εντοπιότητά τους ή τον τόπο καταγωγής τους.

Οι άνθρωποι που υπηρετούν τους θεσμούς δεν αξιολογούνται από το πού γεννήθηκαν ή από πού προέρχονται, αλλά από τον ρόλο που τους έχει ανατεθεί, από τη νομιμότητα των πράξεών τους και από την ευθύνη με την οποία ασκούν τα καθήκοντά τους.

Οι οδηγίες, οι αποφάσεις και οι εντολές των αρμόδιων αρχών δεν μπορούν να τίθενται υπό αμφισβήτηση με βάση την καταγωγή των προσώπων που τις εκδίδουν. Η κρίση πρέπει να αφορά αποκλειστικά τη νομιμότητα, τη διαδικασία και την ουσία των ενεργειών τους.

Όταν μια κοινωνία αρχίζει να αξιολογεί τους θεσμούς με βάση το «από πού είναι» ο κάθε λειτουργός και όχι με βάση το «τι προβλέπει ο νόμος», τότε χάνεται η ουσία του σεβασμού στη δημοκρατική λειτουργία και ενισχύεται ένας διχασμός που δεν ωφελεί κανέναν.

Ο τόπος μας χρειάζεται συνεργασία, υπευθυνότητα και σεβασμό στους θεσμούς. Χρειάζεται ανθρώπους που θα στηρίζουν την ανάπτυξη, θα δημιουργούν ευκαιρίες και θα βλέπουν το κοινό συμφέρον πάνω από προσωπικές ή πολιτικές αντιπαραθέσεις. Η πρόοδος μιας κοινωνίας χτίζεται μόνο όταν όλοι λειτουργούν με γνώμονα τη νομιμότητα, τον σεβασμό και το μέλλον του τόπου.

Η Λίμνη Πλαστήρα και τα ορεινά χωριά της περιοχής μας είναι τόποι με βαθιές ρίζες, ιστορία και παράδοση. Η εκκλησία, τα έθιμα, η αρχιτεκτονική και ο πολιτισμός μας αποτελούν κομμάτια μιας κληρονομιάς που οφείλουμε να προστατεύσουμε και να σεβαστούμε.

Όμως η παράδοση δεν μπορεί να σημαίνει στασιμότητα. Ένας τόπος ζει και προχωρά όταν δίνει χώρο στη δημιουργία, στην επιχειρηματικότητα, στις νέες ιδέες και στους ανθρώπους που θέλουν να επενδύσουν το μέλλον τους σε αυτόν. Η ανάπτυξη, όταν γίνεται με σεβασμό στο περιβάλλον, στην ιστορία και στην ταυτότητα του τόπου, δεν αποτελεί απειλή για την παράδοση, αλλά τη συνέχεια και την ανανέωσή της.

Το ζητούμενο δεν είναι να επιλέξουμε ανάμεσα στο παρελθόν και στο μέλλον. Είναι να καταφέρουμε να τα συνδέσουμε. Να κρατήσουμε ζωντανές τις αξίες και τις παραδόσεις μας, ενώ παράλληλα δημιουργούμε ευκαιρίες για τους νέους ανθρώπους, για την τοπική κοινωνία και για την οικονομική ανάπτυξη της περιοχής.

Γιατί ένας τόπος όπως η Λίμνη Πλαστήρα μπορεί να προχωρήσει μόνο όταν σέβεται τις ρίζες του, αλλά ταυτόχρονα τολμά να κοιτάξει μπροστά.

Η παράδοση μας δίνει ταυτότητα η δημιουργία μας δίνει μέλλον.

About The Author