Η Ελλάδα σε Τρακτέρ: Όταν η Ύπαιθρος Υπογράφει την Ατζέντα της Κυβέρνησης

Κάθε τόσο η Ελλάδα θυμάται ότι η δύναμη δεν κρύβεται στα υπουργικά γραφεία ή στις έδρες των βουλευτών.

Βρίσκεται εκεί που λιγοστεύει το σήμα κινητής τηλεφωνίας και ο χρυσός ήλιος ανατέλλει πάνω σε χωράφια και στάνες.

Σημερινή μέρα δεν ήταν μια ακόμη μέρα.

Ήταν η μέρα που η ύπαιθρος αποφάσισε να γίνει σκηνοθέτης της πολιτικής καθημερινότητας, και το Μαξίμου απλός θεατής σε ένα θρίλερ με τρακτέρ, κορναρίσματα και αποκλεισμούς.

Η κυβέρνηση, με την ταραχή του ανθρώπου που μόλις κατάλαβε ότι ξέχασε στην φωτιά για καιρό το νερό στην κατσαρόλα, προσπαθεί να «διαχειριστεί» την κατάσταση.

Κάθε νέο μπλόκο είναι και ένα κομβικό σημείο.

Η πολιτική επιβίωση δεν στηρίζεται με ανακοινώσεις πληρωμών ή έκτακτες συσκέψεις. Απαιτεί να καταλάβεις ποιος κρατάει τα ηνία της χώρας στους δρόμους, στα λιμάνια και στα τελωνεία και ποιοι και με ποιων τα λάθη έφτασαν ως εδώ την κατάσταση. Να σκύψεις να βρεις λύσεις να  διορθώσεις. Αλλά και να τιμωρήσεις λάθη και ολιγωρίες που δημιούργησαν όλο αυτό το πρόβλημα.

 Αυτή την φορά δεν υπάρχει  η συνήθης  δικαιολογία  «παραλάβαμε καμένη γη»  γιατί αυτοί  που την παρέλαβαν είναι οι ίδιοι που την έχουν παραδώσει

Τα Τρακτέρ σε νέες περιπέτειες.

• Γέφυρα Ρίου-Αντιρρίου: Οι αγρότες προσπάθησαν να καταλάβουν τη γέφυρα, αλλά η αστυνομία τους φρέναρε. Παρ’ όλα αυτά, το διόδιο έγινε το δικό τους «πόστο»: Δεν έκλεισαν απλώς την είσοδο, υπενθύμισαν ποιος πραγματικά καθορίζει τη ροή εμπορευμάτων και νεύρων.
• Λιμάνι Βόλου: Αποκλεισμένο το εμπορικό τμήμα,από αγρότες και ψαράδες σαν σε μια αυτοσχέδια πολιορκία με τα δικά τους «όπλα» τρακτέρ, βάρκες και κορναρίσματα.
• Υψηλή Γέφυρα Χαλκίδας: Οι αγρότες ανέβασαν τους τόνους, η κυβέρνηση ανέβασε τα «ημερολόγια κρίσης» το αποτέλεσμα; Η σύνδεση νησιού και ηπειρωτικής Ελλάδας μπλοκαρισμένη, όπως και κάθε προσπάθεια του κράτους να φαίνεται «αποτελεσματικό».
• Περιμετρική Πάτρας: Τρακτέρ παραταγμένα σαν σύμβολα δύναμης, ενώ οι κάτοικοι περιμένουν να περάσουν και το κράτος ψάχνει ποιος θα υποχωρήσει πρώτος.
• Γνώμη μου. Δεν θα είναι οι αγρότες.

Η κυβέρνηση μιλάει για «διαχείριση κρίσης». Οι αγρότες απαντούν με κορναρίσματα που ακούγονται μέχρι τη Λάρισα. Οι δημοσιογράφοι γράφουν για «συμβολικούς αποκλεισμούς» και «έκτακτα μέτρα», ενώ όλοι ξέρουν ότι η Ελλάδα μοιάζει με ακινητοποιημένο βαγόνι σε σταθμό .

Τα τρακτέρ στην Ε65, στα τελωνεία της Βόρειας Ελλάδας, στο λιμάνι του Βόλου και στους δρόμους της Δυτικής Ελλάδας δεν είναι απλώς μεταφορικά μέσα. Είναι οι νέοι υπουργοί μεταφορών, οικονομίας και πολιτικής ισχύος.

 Κι όσο το Μαξίμου ψάχνει τρόπους για να διαχειριστεί την κατάσταση, η ύπαιθρος στέκει στα μπλόκα, γιατί γνωρίζει ότι το κράτος μπορεί να διαχειρίζεται λόγια, αλλά εκείνοι περιμένουν έργα.

Η αντίστροφη μέτρηση συνεχίζεται. Κάθε αποκλεισμός, κάθε μπλόκο, κάθε κορνάρισμα είναι μια υπενθύμιση ότι οι πολιτικοί δεν καθορίζουν πάντα την ατζέντα.  Την καθορίζει εκείνος που σηκώνει το τρακτέρ, εκείνος που δεν περιμένει άλλο για να φωνάξει «εδώ είμαστε δεν πάει άλλο».

Στο τέλος, η Ελλάδα του 2025 θυμίζει κάτι ανάμεσα σε ταινία θρίλερ και σατιρική κωμωδία: Οι πρωταγωνιστές δεν φορούν κοστούμια φοράνε γαλότσες, έχουν ροζιασμένα  χέρια και γνωρίζουν ότι η πολιτική είναι απλώς η σκηνή πάνω στην οποία παίζεται το παιχνίδι.

Και το Μαξίμου;

 Θα πρέπει να βρει τον τρόπο να μπει στο πρωταγωνιστικό κάδρο η θα παραμείνει θεατής να παρακολουθεί τις εξελίξεις η ακόμη χειροτέρα  να προσπαθήσει  με κάποιο έντονο τρόπο να ματαιώσει την παράσταση.

About The Author